.webp){kind=logo}
Rusya Yüksek Mahkemesi, banka garantisi kapsamında ödenecek tutarın, garanti bedelinin tamamına değil, sözleşmede yerine getirilmeyen yükümlülüklerin tutarına karşılık gelmesi gerektiğini açıkladı.
RİA Novosti’nin ulaştığı mahkeme belgelerine göre, Rusya Yüksek Mahkemesi, banka garantisi kapsamında yapılacak ödemenin, garanti tutarının tamamına değil, yalnızca sözleşme kapsamında yerine getirilmeyen yükümlülüklerin tutarına karşılık gelmesi gerektiğini açıkladı.
Mahkemenin önüne gelen uyuşmazlık, bir girişimci ile Moskova’daki bir kamu kurumu arasında yaşandı. Girişimci, 14,7 milyon rublelik sözleşme kapsamında kuruma jeneratör teslim etti ve 10,2 milyon ruble tutarında banka garantisi sundu. Ancak ürünlerin kalitesiz çıkması üzerine sözleşme feshedildi.
Bunun üzerine kurum, sözleşme kapsamındaki ceza ve gecikme bedelleri yalnızca 1,4 milyon ruble olmasına rağmen bankadan garanti tutarının tamamını talep etti. Banka, kuruma garanti bedelinin tamamını ödedi ve ardından bu tutarı girişimciden tahsil etti.
Kurumun hak ettiğinden fazla ödeme aldığını düşünen girişimci, sebepsiz zenginleşme gerekçesiyle dava açtı. İlk derece mahkemesi, kurumun garanti tutarının tamamını hukuka uygun şekilde aldığını belirterek davayı reddetti. İstinaf mahkemesi ise bu kararı bozarak kurumun girişimciye yaklaşık 8,9 milyon ruble ödemesine hükmetti. Daha sonra Moskova Çevresi Arbitraj Mahkemesi, istinaf kararını bozdu ve ilk derece mahkemesinin kararını yeniden yürürlüğe koydu.
Ancak Rusya Yüksek Mahkemesi Ekonomik Uyuşmazlıklar Yargı Kurulu, Moskova Çevresi Arbitraj Mahkemesinin kararını bozarak istinaf mahkemesinin kararını yürürlükte bıraktı.
Yüksek Mahkemenin kararında, “Garanti kapsamında talep edilen tutar keyfî olarak belirlenemez. Bu tutarın gerekçelendirilmesi ve belirli sözleşme yükümlülüklerinin ihlalinden kaynaklanması gerekir.” ifadelerine yer verildi.
Banka garantisi, işletmelerin ve işveren konumundaki müşterilerin ticari işlemlerde karşılaşabilecekleri riskleri azaltmaya yardımcı olan bir finansal araç olarak kullanılıyor. Bu sistemde banka, yüklenicinin sözleşme şartlarını ihlal etmesi durumunda işverene belirli bir tutarı ödemeyi taahhüt ediyor. Özellikle kamu alımlarında önem taşıyan bu mekanizma, şirketlerin işletme sermayelerini bloke etmeden ihalelere katılmalarına olanak sağlıyor. Bankanın işverene ödeme yapmak zorunda kalması durumunda ise ödenen tutar daha sonra yükleniciden tahsil ediliyor.
