Rusya’da ortalama maaş 100 bin rubleyi aşsa da çalışanların büyük bölümü bu artışı hissetmiyor. Uzmanlara göre bu fark, gelir hesaplamalarının yapısından, medyan maaş düzeyinden ve şirketlerin personel politikalarındaki değişimden kaynaklanıyor.
Rusya’da 2026 yılında ortalama nominal maaş 100 bin ruble sınırını aştı ancak çalışan vatandaşların büyük bölümü hâlâ kendisini bu istatistiğin parçası olarak hissetmiyor. Resmî rakamların vatandaşların hisleriyle neden bu kadar büyük ölçüde ayrıştığını, “İzvestiya” gazetesine personel şirketi “Adviros”un Analitik Direktörü Mihail Tuzov anlattı.

Uzmanın açıkladığına göre ortalama maaş, vergiler kesilmeden önceki tüm tahakkukların aritmetik ortalamasını ifade ediyor. Ancak uzmanlar, nesnel bir tablo için tüm çalışanları tam olarak ikiye bölen medyan göstergeye daha sık bakıyor. Ortalama gösterge 100 bin rubleyi aşmış olsa da medyan maaş şu anda yaklaşık 60 bin ruble düzeyinde bulunuyor. Başka bir ifadeyle her iki Rustan biri bu tutardan daha az kazanıyor.
İstatistiklerle algı arasındaki fark, gelirlerin hesaplanma özellikleri nedeniyle artıyor. Ortalama göstergeyi, medeni hukuk sözleşmeleri kapsamındaki büyük ödemeler yükseltiyor; ayrıca bu gösterge, asıl işini ek işle birlikte yürütenlerin kazanç yapısını yansıtmıyor.
Uzman, “Serbest çalışan sayısındaki artış da ek etki yaratıyor: Bugün bu kişilerin sayısı 15 milyonu aşıyor, toplam gelirleri ise şimdiden 3,1 trilyon rubleyi geçti.” dedi.
2026 yılında en yüksek kazançlar madencilik sanayisi, ağır üretim ve IT sektöründe korunuyor. Vardiyalı çalışanlara da yüksek tutarlar teklif ediliyor: Bu tür ilanlarda medyan maaş 130 bin rubleye ulaşıyor. Ancak vardiyalar arası dinlenme süresi dikkate alınarak normal takvim ayına çevrildiğinde gelir, büyük bir şehirdeki nitelikli bir uzmanın kazancıyla karşılaştırılabilir hâle geliyor.
Rusların maaş beklentileri yaklaşık 80 bin ruble düzeyinde bulunuyor. Şirketler, maaşlarda kitlesel endeksleme yapmak yerine giderek daha fazla en değerli personeli hedefli biçimde elde tutmaya odaklanıyor. Ayrıca küçük işletmelerden, daha istikrarlı koşullar ve rekabetçi gelir sağlayabilen büyük şirketlere doğru belirgin bir çalışan geçişi görülüyor.
Tuzov’a göre bu yıl maaş artışının başlıca itici güçleri, enflasyon ve belirli segmentlerdeki uzman eksikliği olmaya devam ediyor; bunların başında da nitelikli işçiler ve mühendisler geliyor. İş dünyası, deneyimli bir çalışanın yerini doldurmanın ne kadar zor olduğunu anlıyor ve kilit personeli korumaya çalışıyor. Ancak IT ve küçük işletmeler dahil bazı sektörlerde gider optimizasyonu şimdiden sürüyor, bu da maaşlardaki genel artışı sınırlıyor.






